De additionele kosten voor Tata Steel aangaande de maatwerkafspraak.

Vragen

1. V1Bent u bekend met de analyse van SOMO 1 waaruit blijkt dat de voorwaarden in de intentieverklaring met Tata Steel jaarlijks 375 tot 580 miljoen euro aan additionele kosten kunnen meebrengen boven op de eenmalige subsidie van 2 miljard euro?

2. V2Kunt u per voorwaarde in de intentieverklaring aangeven wat de verwachte meerkosten voor de Staat zijn, uitgesplitst naar: – de ontwikkeling van de biomethaanmarkt en bijbehorende subsidies; – de realisatie van de Aramis CCS-infrastructuur; – de aansluiting op offshore windparken en bijbehorende energieopslag; – compensatie voor eventuele stijging van netwerkkosten; – compensatie voor de nationale CO 2 -heffing; – eventuele kosten gerelateerd aan gewijzigd beleid rond staalslakken?

3. V3Indien u geen ramingen kunt geven voor bovenstaande kostenposten, bent u dan bereid deze ramingen alsnog te laten opstellen voordat een definitieve maatwerkafspraak wordt gesloten, aangezien het gaat om geld van burgers? Zo nee, waarom niet?

4. V4Kunt u precies aangeven welke delen van de SOMO-analyse volgens u onjuist zijn, en wat volgens u wel de correcte ramingen zijn gezien uw reactie op het ESB stuk, dat het «onduidelijk is waar de aanvullende subsidies en bedragen op gebaseerd zijn.»? 2

5. V5Welke drempelwaarde in euro’s of percentages hanteert de Staat bij de beoordeling of een kostenstijging «significant» of «aanzienlijk» is in de zin van artikel 15, vierde lid 4, van de Joint Letter of Intent (JLoI)? Indien u geen drempelwaarde kunt geven (vanwege de huidige onderhandeling), kunt u dan aangeven of überhaupt een drempelwaarde is vastgesteld, zonder deze te specificeren?

6. V6Welke oplossingen voor de drie opzeggronden (netwerkkosten, CO 2 -heffing, staalslakken) worden momenteel besproken met Tata Steel, gegeven de uitspraak van het bedrijf dat er «(zicht op) een oplossing moet zijn» 3 om tot een maatwerkovereenkomst te komen?