De toepassing van module D in product-LCA’s voor milieuprestaties van bouwproducten

Vragen

1. V1Bent u bekend met het artikel «Product LCA's waardeloos met module D» 1 waarin wordt gesteld dat het gebruik van module D in Life Cycle Assessment (LCA’s) leidt tot een onbetrouwbare en onvolledige milieubeoordelingen van bouwproducten?

2. V2Wat is uw reactie op de kritiek dat de huidige toepassing van module D in product-LCA’s leidt tot systematische vertekening van milieuprestaties in de bouw, dat dit koplopers schaadt koplopers en dat het systeem hiermee tandeloos wordt?

3. V3Klopt het dat deze module is bedoeld om in de verre toekomst mogelijk hergebruik te waarderen, maar dat deze nu vooral wordt ingezet om huidige vervuiling weg te rekenen, waardoor fabrikanten met een hoge milieubelasting kunnen op papier schoon lijken, zolang ze aannemelijk maken dat hun producten ooit hergebruikt worden? Acht u deze ontwikkeling wenselijk?

4. V4Deelt u de analyse dat deze situatie tot de volgende problemen leidt? • De milieuprestatieberekeningen zijn niet meer geloofwaardig. Producten met hoge milieukosten krijgen alsnog een Milieu Prestatie Gebouwen (MPG)-score richting 0 door toekomstige besparingen in mindering te brengen op de huidige uitstoot; • Koplopers worden gestraft. Producenten die vandaag investeren in schonere processen worden weggeconcurreerd door partijen die uitsluitend leunen op theoretische verbetering; • Het systeem stimuleert op deze wijze géén directe verduurzaming. De motivatie om nu emissies te reduceren verdwijnt, omdat die uitstoot tóch wegvalt in de module D.

5. V5Kunt u inhoudelijk reageren op de drie hierboven geschetste problemen?

6. V6Deelt u de opvatting dat als milieuprestatieberekeningen minder geloofwaardig worden dit uiteindelijk ook een vertragend effect zal hebben op de bouw, doordat er onduidelijkheid en onzekerheid voor alle spelers in het bouwproces zal sluipen?