Opsporingsberichtgeving en contracten tussen het Openbaar Ministerie en de media

Vragen

1. V1Wat is uw reactie op het bericht «Snelle opsporing wijkt voor contract»? 1 Klopt dit bericht?

2. V2Waarom worden compositietekeningen slechts exclusief aan een contractspartner, bijvoorbeeld een specifiek televisieprogramma, beschikbaar gesteld? Indien wordt besloten de beelden van bewakingscamera’s of een compositietekening openbaar te maken, waarom wordt dit dan niet vrijgegeven aan meer media om de kans op opsporing te vergroten? Welke risico’s brengt dit met zich mee?

3. V3Herinnert u zich de antwoorden op Kamervragen uit 2008? 2 Bent u nog steeds van mening dat het maatschappelijke belang van het opsporen van de dader voor moet gaan boven de belangen van de media? Geldt nog steeds dat bij contracten tussen het Openbaar Ministerie (OM) en de media commerciële overwegingen geen rol spelen?

4. V4Welke overwegingen spelen wel een rol? Met welke media worden wel contracten gesloten en met welke media worden geen contracten gesloten? Kunt u voorbeelden geven van risico’s met opsporingsberichtgeving, waarvan u vindt dat die zich niet verhouden met de verantwoordelijkheid van het OM voor een zorgvuldige opsporing?

5. V5In hoeverre is de Aanwijzing Opsporingsberichtgeving inmiddels gewijzigd, zoals door u in antwoord op bovenbedoelde Kamervragen is toegezegd, 2 waardoor de snelheid van de opsporing gediend is met behoud van een zorgvuldige opsporing? X Noot 1 De Telegraaf, 21 oktober 2010, «Snelle opsporing wijkt voor contract». X Noot 2 Aanhangsel van de Handelingen, vergaderjaar 2007–2008, nr. 2597 .